Osmanlı Dönemi


Eskiden köy çevresi, deniz kıyısına kadar "İpsili" adıyla anılırmış. Ömür Beldesi'nin batı burnu karşısında bulunan küçük adadaki kalenin adı da İpsili Kalesi'dir. Bugün bu kale halk tarafından Çıfıt Kalesi / Sıçan Adası / Hayırsız Ada gibi adlarla anılır.​

Kalenin son beyi, Aydınoğlu Cüneydbey'dir. Osmanlıların Cüneydbey'i ve tüm ailesini katletmesinden sonraki yıllarda köye, Cüneydbey'in oğlunun adı olan "Doğanbey" adı verilir. Doğanbey bucak merkezidir ve çevrede bulunan köyler, buraya bağlıdır. Ürkmez, Kavakdere ve hatta Sığacık ile Tepecik köyleri de buraya bağlıydı deniyor.

Yunan işgaline kadar köyde 30 - 40 hane Rum vardır ve Türklerle birlikte barış içinde yaşarlar. Ancak 11 Eylül 1922'de yörenin kurtuluşu ile Rumlar, Yunan askerleriyle birlikte giderler.

Rumların yerine, sonradan Mübadele ile gelen Selanik Göçmenlerinden 20 - 30 hane köye yerleştirilir. Ancak bu aileler burayı pek sevmezler ve başta İzmir olmak üzere başka yerlere göçerler. 1940'larda 10 hane kadar kalırlar.

Köyde, bugün 60 - 70 hane ve 350 dolayında insan yaşamaktadır. Sahildeki Doğanbey - Payamlı Beldesi'nin bir mahallesi haline getirilmiştir.

Doğanbey Köyü'nün Tarihi

Selçuklular Dönemi


Araştırmacı - Yazar Osman İlker'in 2005 basımı "Seferihisar ve Seferihisarlılar - Tarihi - Doğal Yapısı - Toplumsal Yapısı" adlı eserinden ve halktan yaşlı kişilerle yapılan görüşmelerden edindiğimiz bilgileri derlemeye çalıştık.

Doğanbey ve çevresinin eski çağlardan beri yerleşim alanı olduğu anlaşılıyor. 1084 tarihinde Selçuklu Akıncı Beyi olan Çaka Bey'den sonra yöre sürekli Türk Egemenliğinde kalmıştır.

Cumhuriyet Dönemi

​mavi değirmen


anasayfa