Tanımlar

Makro alemde evren o uçsuz bucaksız niceliğinde devinedursun,

bir köşeciğindeki bir galaksiciğin bir köşeciğindeki yaşam adacığı bir top,

bir yüzü aydınlıkta, bir yüzü karanlıkta, dönedursun,

o adacıktaki primatlar bir şeftalinin kabuğu üzerinde yaşayan mikroorganizmalar gibi harala gürele devinip gidedursun,

kimi zaman aydınlık yüzde, kimi zaman karanlık yüzde, kimi zaman öyle, kimi zaman böyle, mutlu ve mutsuz, hazda ve acıda, dertte ve refahta, kimi kendilerini pek önemli zannederek, kimiyse pek önemsiz bulup donanmaya çalışarak, kimiyse boşlukta kaybolmak mümkün olmadığı halde o küçücük şeftali üzerinde kaybola dura, bu küçük varlıklar kendi yarattıkları devinimin ritmine kapılıp gidedursun,

kimininse uçurtma uçurmaktan ibaretmiş derdi ve sevdası:

Rüzgarın yardımıyla ve rüzgara rağmen,

gökyüzünde gezinen küçük birer renk olmak.

Ne hikmetse..

"Oluşum Sürecindeki Artistik Kimliğin Müzik Endüstrisinin Rutinleri ve Beklentileriyle Olan İlişkisine Dair"

"'Yirmibirinci Yüzyılda Özgün Müzisyen Kimdir Ya Da Kim Olmalıdır' Sorgusuna Dair"

Birinci Bölüm:

İkinci Bölüm:

Üçüncü Bölüm:

"Türkiye'de Rock"

(Türkiye'de rock müzisyeni olmanın ne menem bir şey olduğu, ne tür zeminler edinip ne tür doruklara tırmanabileceği denkleminin düşündürdükleriyle kurgulanmış sohbetsi bir deneme)

(Metinler forumumuzda da mevcut.)

Ebedi yüreğin çölde bitmiş bir

bitkisi gibi,

ebedi zihnin yeryüzünde

suretlenmiş bir ifadesi gibi,

her ne kadar bilemesem de

âlemdeki yerimi ve o yerin

reel anlamını,

içimin tınısını göğüs kafe-

simde hapis saymayayım.

Çünkü belki de

kimi yürekler pişmek ister;

ve gökyüzü belki de tam da

gereksindikleri harda

ateşler verir onlara.

Ama kızdırmasın bu sözüm

seni;

yine kavrulmuş bir yalnızlık

tanesi söylüyor bu sözü.

Ve şunu da diyebilir mesela:

Enstrümanın olsaydım,

yaşamak isterdim.

Doğrulmak, ayağa kalkmak,

hatta koşmak isterdim.

Melodilerin olsaydım

ateşten saçılan kıvılcımlar

gibi sağa sola savrulmak,

koca kayalıkları bile zamanla

vura vura öğüten dalgaların

köpüklerinden kopuşan

billur damlacıklar gibi

kalplere uçmak,

yüreğin sözünü, insanlığın

göğünün gecesine ateşten

harflerle yazmak isterdim.

Fakat eminim ki çöldeki o

bitki,

varsın kimseler seçemesin

çiçeğinin renklerini,

bilecektir elbet kendi

değerini.

(C.G. Kasım 2004)

Çarklarımın yolculuğu: